Notatki
Doroczny raport niemieckiego Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji
Dokument zaprezentowany 30 czerwca br. przez niemiecki Urząd Ochrony Konstytucji...
24.01.2024
Turecki węzeł migracyjny
Prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan wyrasta na głównego gracza, decydującego o ruchach imigracyjnych do Europy.
W sobotę 20 stycznia w Stambule doszło do spotkania między premier Włoch Georgią Meloni a prezydentem Turcji Erdoganem. Podczas spotkania omówiono współpracę migracyjną obydwu krajów. Po tym jak w ubiegłym roku korytarz imigracyjny Turcja – Włochy odnotował 56% spadek nielegalnych przekroczeń granicy, prezydent Erdogan zaproponował ograniczenie imigracji do Włoch z Libii. Miałoby dojść w tym celu do podpisania trójstronnego porozumienia między Włochami, Libią a Turcją.
Prezydent Erdogan mógł złożyć taką propozycję ponieważ wsparł libijski Rząd Zgody Narodowej (GNA) w Trypolisie w obliczu zagrażającej mu ofensywy generała Chalify Haftara w roku 2020. Turcja wysłała instruktorów wojskowych, syryjskich najemników i uzbrojenie, w tym drony bojowe. Od tego czasu obecność wojskowa Turcji w Libii wzrosła. Do tego okręty tureckiej marynarki patrolują tą część Morza Śródziemnego.
W ostatnich dwóch latach Turcja aktywnie włącza się w walkę z nielegalną imigracją we współpracy z innymi państwami europejskimi. Odbywają się regularne patrole turecko-bułgarskie na granicy między państwami.
Turecka policja wspiera węgierską straż graniczną w zatrzymywaniu na granicy przemytu imigrantów. Nawet Grecja w grudniu 2023 roku, podczas spotkania premiera Kyriakosa Mitsotakisa z prezydentem Erdoganem, stwierdziła, że współpraca w tym zakresie pomiędzy oboma krajami poprawiła się, a przybycia imigrantów z Turcji na wyspy greckie spadły o 60%.
Z punktu widzenia Polski, należy zauważyć, że ruch migracyjny przez granicę polsko-białoruską ma również swoje źródło w dużym stopniu w Turcji. Samoloty białoruskiej Belavii, a także nowej linii z rosyjskimi powiązaniami, Southwind, latają ze Stambułu do Mińska. To tworzy przestrzeń do rozmów także polskich władz z tureckim rządem.
Problematyczne może być to, że Turcja w przeszłości sama używała imigracji, by szantażować Unię Europejską i państwa członkowskie. Powstaje więc pytanie, dla wszystkich europejskich partnerów, jak zadbać, by Turcja włączała się w powstrzymywanie imigracji, a jednocześnie nie pozostawać podatnym na szantaż?